Dygresja: Jak rolnik stał się posiadaczem bydła

Okres neolitu oznacza przejście człowieka od łowców-zbieraczy do osiadłego trybu życia, zajmującego się rolnictwem i hodowlą zwierząt. W Europie Środkowej ten „nowy styl życia” rozprzestrzenił się wzdłuż Dunaju około 5500 r. p.n.e. – co oznacza, że austriaccy rolnicy mogą poszczycić się niezwykle długą tradycją!

(por.) http://de.wikipedia.org/wiki/Jungsteinzeit#Neolithische_Revolution)

W prehistorycznej Europie ludzie chwytali i udomowiali rodzime dzikie zwierzęta. Najpierw były to owce i kozy, a następnie bydło i świnie. To współistnienie oferowało znaczące korzyści wszystkim zaangażowanym – ponieważ w prehistorycznej Europie wilki i niedźwiedzie, wraz z ludźmi, znajdowały się na szczycie łańcucha pokarmowego. Ludzie zapewniali bezpieczeństwo swoim zwierzętom i dostarczali im wystarczającą ilość pożywienia; w zamian otrzymywali wełnę na tkaniny, a także mleko i mięso. W pasieniu stad i pilnowaniu gospodarstw pomagały im psy, które żyły u boku człowieka już od tysiącleci i były bardzo podobne do dzisiejszych dużych ras psów.

Przez wiele stuleci w tej społeczności niewiele się zmieniło. Dopiero w epoce żelaza, około 1000 r. p.n.e., pojawiła się kura domowa, która wzbogaciła swoich właścicieli o jaja i ciepłe pióra. Gęsi domowe były hodowane po raz pierwszy przez plemiona germańskie i Rzymian; ci ostatni przywieźli również kota na nasze szerokości geograficzne podczas marszu przez Alpy.

Chociaż konie hodowano w Europie od około 1500 roku p.n.e., wykorzystywano je niemal wyłącznie do jazdy konnej. Dopiero we wczesnym średniowieczu selektywna hodowla zapewniła niektórym rasom koni wystarczającą wytrzymałość, by mogły być efektywnie wykorzystywane jako zwierzęta juczne i robocze, w połączeniu z nowymi uprzężami. Wreszcie, w późnym średniowieczu, na farmy trafiły również króliki i zające domowe.

(por.) http://www.ooegeschichte.at/epochen/urgeschichte/neolithikum/lebens-und-wirtschaftsform/ackerbau-und-viehzucht/ (w połączeniu z artykułami Wiki na temat poszczególnych zwierząt)

Pierwsi rolnicy zapewnili stabilne zaopatrzenie w żywność, co umożliwiło powstanie większych, stałych osad: zapoczątkowali oni tak zwaną rewolucję neolityczną.

Zastępując leniwe bydło silnymi końmi, pełniącymi funkcję zwierząt roboczych, rolnicy w średniowieczu byli w stanie znacząco zwiększyć plony – dopiero wtedy stało się możliwe zapewnienie zaopatrzenia całych miast.

Historia cywilizacji jest zatem w bardzo istotnym stopniu również historią rolnictwa.