Hodowla zwierząt gospodarskich odpowiednia do danego gatunku.

Oznacza to, po pierwsze, że wyłącznie w trosce o jakość, zwierzęta rosną w tempie przewidzianym przez naturę. Chociaż brak hormonów wzrostu sprawia, że zwierzęta osiągają swoją „użyteczność” później, powstające produkty spożywcze są całkowicie wolne od zanieczyszczeń.

Po drugie, hodowcy dbają o to, by zwierzęta miały dużo przestrzeni do swobodnego poruszania się, z której mogą korzystać w pełni dzięki długiemu życiu. Dzięki temu ich muskulatura rozwija się naturalnie; stres, który nieuchronnie pojawia się w masowej hodowli w ciasnych warunkach, jest konsekwentnie unikany.

Karma dla zwierząt: Najlepiej, jeśli jest hodowana w domu

Zwierzęta wokół jeziora Wolfgang są karmione niemal wyłącznie żywnością ekologiczną. Świnie i drób karmione są głównie nieprzetworzonym ziarnem uprawianym na farmie lub pochodzącym z regionu. Bydło, kozy i owce (przeżuwacze) przez większość czasu swobodnie pasą się na bujnych łąkach – co jest dla nich niezbędne.

Przeżuwacze posiadają złożony system czterech żołądków, w których ich pokarm roślinny jest rozkładany przez bakterie; w ten sposób mogą wykorzystywać celulozę, z której składają się trawy i liście, do produkcji energii. Chociaż włókna roślinne zawierają wiele cennych składników odżywczych, nie są one tak łatwo ekstrahowane i wchłaniane przez organizm. Większość istot żywych z jednym żołądkiem, w tym ludzie,

W przeciwieństwie do krów, nie mogły się nią żywić.

Przeżuwacze również chętnie jedzą siano. Dlatego wielu rolników karmi swoje bydło, owce i kozy zimą suszoną trawą z tych samych łąk, na których zwierzęta pasą się w cieplejszych miesiącach. Surowa trawa – świeża lub suszona – jest uważana za najzdrowsze pożywienie dla przeżuwaczy; jest bogata w bogate w składniki odżywcze dzikie zioła, które przyczyniają się do długiego życia zwierząt i ostatecznie zapewniają zdrową żywność.

Mleko sienne jest zatem szczególnie bogate w cenne kwasy tłuszczowe omega-3 i przeciwutleniacze, które wspomagają regenerację komórek u ludzi. Co więcej, ma doskonały smak, ponieważ związki smakowe z dzikich ziół kumulują się w mleku, nadając mu wyrazisty aromat. Niezależnie od tego, czy spożywasz je samo, czy w postaci sera, masła lub śmietany: natychmiast zauważysz różnicę w porównaniu z produktami wytwarzanymi z konwencjonalnego mleka! (zobacz http://www.warum-heumilch.com/)

Alternatywą dla karmienia trawą lub sianem jest kiszonka. Kiszonka jest również wytwarzana z trawy, która jest jedynie częściowo suszona, a następnie fermentowana w silosach w celu jej konserwacji (podobnie jak w przypadku produkcji kiszonej kapusty). Siano można produkować tylko wtedy, gdy jest wystarczająco długo suche; kiszonkę natomiast można produkować nawet przy złej pogodzie i jest ona nieco wygodniejsza dla rolnika (bez przerzucania siana itp.). Ponadto kiszonka dostarcza zwierzętom więcej energii, co przekłada się na wyższą wydajność mleczną i przyrost masy ciała. Jednak wiąże się to z niższą jakością, co wpływa na jakość produkowanej paszy. (por. Buchgraber, s. 27)

Większość rolników z okolic jeziora Wolfgang opiera się wyłącznie na sianie i trawie lub na połączeniu ich z kiszonką z własnej produkcji w miesiącach zimowych. W dużej mierze unikają karmienia przemysłowo produkowanymi, bogatymi w białko paszami treściwymi – takimi jak pasze na bazie soi. Wynika to z faktu, że wynikająca z tego „poprawa wydajności” zwierząt gospodarskich odbywa się ostatecznie kosztem jakości; ponadto używana soja jest często modyfikowana genetycznie i dlatego nie nadaje się do stosowania w rolnictwie ekologicznym (por. http://www.wwf.de/themen-projekte/landwirtschaft/ernaehrung-konsum/fleisch/soja-als-futtermittel/).

Naturalne żywienie tym, co oferuje ziemia, od wieków sprawdza się w regionie wokół jeziora Wolfgangsee. Tutejsi rolnicy od niepamiętnych czasów wiedzą, że tylko prawdziwa relacja ze zwierzętami i naturą może przynieść wysoką jakość.